دپایگی		بجای اخلاص ، ساده گی
							بجای اخلاص ، یکرنگی
							بجای استقلال ، خود پایگی
							بجای امرار معاش ، بدست آوردن روزی
							بجای امرار معاش ، بدست آوری روزی
							بجای امرار معاش ، درپی روزی
							بجای امرار معاش ، دریافت روزی
							بجای برق قطع شد ، روشنائی رفت
							بجای به درک واصل شد ، به دوزخ رفت
							بجای تحصیل دانش ، درپی دانش
							بجای تحصیل دانش ، فراگیری دانش
							بجای تحصیل معاش ، بدنبال روزی و دارائی
							بجای تحصیل معاش ، درپی روزی
							بجای تحویل ، دریافت
							بجای جراحت ، زخم
							بجای خلاص ، رهائی
							بجای خلاص کن ، رهاکن
							بجای خلاص کن ،آسوده کن
							بجای خلوص ، یکرنگی
							بجای خودکفائی ، خود پایگی
							بجای رجوع کنید ، بروید
							بجای رجوع کنید ، رویکرد کنید
							بجای زحمتکش ، پرتلاش
							بجای زحمتکش ، کوشا
							بجای صادق ، راستین
							بجای صداقت ، درستی
							بجای صفا ، یکرنگی
							بجای طاهر ، بی آلایش
							بجای فعال ، پرتلاش
							بجای فعال ، کوشا
							بجای فعالیت ، کارکرد
							بجای کاسب ، بازاری
							بجای کاسب ، روزیخور
							بجای کسب ، روزی
							بجای کسب و کار ، بدست آوردن روزی
							بجای مجروح ، زخمی
							بجای محصل ، دانش آموز
							بجای مرجوعی ، برگشتی
							بجای وصول شد ، دریافت شد

زبان همیشه زنده ی پارسی ...

 

درود بر تو همیشه..

 

زبان همیشه زنده ی پارسی ،

 

 آمیزه ای از شکر وهنر

 

 

ازآنچه که زبان ارزشمند پارسی رابرای همیشه

 

زنده و استوار و پابرجا ساخته است ، اوج آمیختگی

 

آن با دو پایه ی بنیادین شیرینی و زیباآفرینی اش ــ

 

که ازساختارخوب و بنیاد زیباشناسی اش

 

سرچشمه می گیرد ــ می باشد واینکه درنهادآن

 

آمیزه ی شکر ( شیرینی ) وهنر به اندازه ای به هم

 

وابسته که درهم اندوخته گردیده اند که جدایی

 

یکی ازآن دو همه ی ساختارش رادرهم

 

فرومی ریزد . دراین راستا تندروی  و تعصب

 

نخواهد بود که گفته شود درسراسر جهان

 

هرگززبانی به این اندازه اززیبایی و برازندگی

 

برخوردارنبوده و اینچنین زبانهاودلهای مردم

 

دورونزدیک رابه سوی خود نکشانده است واین

 

است ازآنچه که این زبان همیشه پویارادرتاریخ

 

هرلحظه زنده تر ازپیش می نماید و اینگونه آن

 

رادرتاریخی هزاران ساله

 

همچنان تنومند تر ازسرو همیشه پابرجای تاریخ ،

 

استوار و توانمند نگه داشته و برای همه ی

 

روزگاران جاودانه کرده است .

 

چنین است که ساختارتنومند زبان پارسی را دو بن

 

مایه ی شکروهنر درهم آمیخته وازآن ساختارزیبای

 

بلند وتناوری ساخته که دیدنی ترین ساختارزیبای

 

تاریخ وجهان راازآن خود کرده است .

 

این دو آراسته ی زیبا و دیدنی از درون ونهاد هم

 

تراویده و به گونه ای زیبا درهم نهادینه

 

شده اند .چنانکه شیرینی (شکر) بودن آن همه ی

 

ساختار زیباآفرینی و زیبایی آن راــ که اوج نمود و

 

باروری ساختارهنرراپدید می آورد ــ به نمود آورده

 

 و شاهکارهنری ارزشمند و جاودانه ای رابنیاد

 

ساخته که همیشه بناگاه همه ی دلها واندیشه ها

 

رابه تماشای خود می کشاند .

 

... واینکه می گویند : پارسی شکر است و تنها

 

بن مایه ی شکر بودن ( شیرینی ) آن

 

رادرنهادهمیشه زنده اش یاد می کنند ،به

 

دورازراستی است که

 

تنهابه این یک اندوخته در آن بسنده کرد که در

 

نهادش دوبن مایه ی ارزشمند وهمیشه زنده ی

 

شکر وهنر درتراوش است .

 

پارسی ، جاودانه ترین نام و نشان

 

 

درود برتو

 

... به پیشگاه بلند

 

وآسمانی تو

 

 پیشکش می کنم

 

... و به نام ویادتو

 

می آغازم ...

 

پارسی

 

همیشه زنده هست

 

هرگزنمی می رد

 

ایرانی

 

 همیشه درتاریخ درخشیده

 

و زنده بوده است

 

... و اگر جز این بود ،با آن همه دست درازیها

 

و بدبختی هایی که ازدشمنان بیرون وبیشتر درون

 

به آن شده و می شود ، چنین راست

 

و استوار در تاریخ برجای نمی ماند

 

پارسی ،

 

 زنده است .

 

 درخشنده ترین

 

خورشیدی  که

 

در تاریکترین ژرفای روزگار به جهان

 

 تابیده است

 

وچنین است که

 

زبان ارزشمند

 

 و گرانمایه ی پارسی

 

 

همچنان زنده ترازهمیشه نزدمردم دورونزدیک

 

 

جهان می تابد و زنده ترازپیش است